Friday, August 17, 2018

பசி உணவு சுவை


                                 பசி உணவு  சுவை
                                 ---------------------------
முதலில் பசி என்றல் என்ன என்பதை எனக்குத் தெரிந்த வரையில் சொல்கிறேன் நாம் உண்ணும்போது  அதை செரிக்கச்செய்ய வாயில் உமிழ் நீர் முதல் குடலில் செல்லும்போது சுரக்கும்   திரவங்கள் வரைஉடல் உற்பத்தி செய்கிறது ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் உண்ணும் பழக்கத்தினால்  அவற்றைச் செரிக்கச் செய்ய இந்த திரவங்களும்  தயாராய் இருக்கும் உணவு உள்ளே சென்றால்  அவற்றைச் செரிக்க செய்ய  உதவும்திரவங்கள் வயிற்றில் உணவு இல்லாதபோதும் சுரக்கும் இப்படி சுரக்கும்போது உணவு இல்லாவிட்டால் ஒரு வித அரிப்பு வயிற்றில் ஏற்படுகிறது இதையேநாம்பசி என்கிறோமா பசித்தவன் எதிரில் ஆண்டவன் கூட  உணவு ரூபத்தில்தான் வரமுடியும்தனி ஒருவனுக்கு உணவில்லையெனில் இ ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்  என்று பாரதி பாடி இருக்கிறான் கூடவே வய்ச் சொல்லில் வீரரடி  என்றும் பாடியிருக்கிறான்   புத்திசாலிதான் 

ஒரு காலத்தில் ஒருபுலவன்வறுமையால்வாடியபோது 

கல்லைத்தான்மண்ணைத்தான்காய்ச்சித்தான்
குடிக்கத்தான்கற்பித்தானா
இல்லைத்தான்பொன்னைத்தான்எனக்குத்தான்
கொடுத்துத்தான்ரட்சித்தானா
அல்லைத்தான்சொல்லித்தான்யாரைத்தான்
நோவத்தான்ஐயோவெங்கும்
பல்லைத்தான்காட்டத்தான்பதுமற்றான்
புவியிற்தான் பண்ணினானே. 

என்றும்  பாடி இருக்கிறான்
ஔவையும் பசி பற்றிப் பாடும்போது “ஒரு நாள் உணவை ஒழியென்றால் ஒழியாய்
இரு நாளுக்கு ஏலென்றால் ஏலாய்
இடும்பை கூர் என்வயிறே உன்னோடு வாழ்தல் அரிது”” என்றுஅங்கலாய்த்து இருக்கிறாள்
ஔவையார் பசி வந்தால் பறந்துபோகும் பத்தினைஇவ்வாறு கூறி இருக்கிறார்
"மானம்குலம்கல்விவண்மைஅறிவுடைமை
தானம்தவருயர்ச்சிதாளாண்மை--தேனின்
கசிவந்தசொல்லியர்மேல்காமுறுதல்பத்தும்
பசி வந்திடப் பறந்து போம்"
இம்மாதிரி இருக்கும் பசியினைப்போக்கமட்டுமல்லாமல் வித விதமாக சமைத்துதிருப்திப்படுத்தும் பலரையும் பார்த்திருக்கிறோம்  உணவு வகைகளை  சமைத்துப்பார்க்கவே வலைத்தளங்களும் ஆலோசனை கூறுகின்றன./ அதுவுமொரு கிழமையையே திங்கற கிழமையாகவும் பாவிக்கிறார்கள்
பசித்துப் புசிப்பவர்  ஒரு வகை என்றால்  உடல் ஆரோக்கியத்துக்காக  உபவாசமிருப்பவரும் உண்டு இப்படிஉபவாசமிருப்பவர்களில்  உணவை உபேட்சிப்பவரை விட  பல ஆகாரங்களை பலகாரங்களாக உள்ளே தள்ளுவோருமுண்டு எனக்கு ஒரு விஷயம் தோன்றுவதுண்டு இவ்வாறு உபவாசமிருப்பவர்கள்  அந்தநாளில்  இல்லாத ஒருவருக்கு இட்டு உண்டால் நலமாய் இருக்காதோ
உணவை பலசுவைகளில் உண்பவர் உண்டு  அறுசுவையிலும் சில சுவைகளை விரும்புவோரும் உண்டு சுவையைக்கூட்ட உபயோகமாகும்  உவர்ப்பினை அதிகம்  ஏற்க முடியாது  இருந்தாலும்  அதைஇட்டவரைஉள்ளளவும் நினக்கச் சொல்லும்  சமுதாயம் நமது சிலருக்குப் பிடித்தமான சுவைகள் சில சிலருக்குப் பிடிக்காது இருந்தாலும் இனிப்பை விரும்பாதவர் மிகக்குறைவு விருந்துகளில்  இனிப்பாக பாயசம் வழங்கப்படுவது நம் பழக்கங்களில் ஒன்று பாயசம் அதிகமாக உட்கொள்ள அதில் பப்படத்தைப்பொடித்து உண்பவர்களும் உண்டு
போட்டி போட்டு உண்பவர்களும் இருக்கிறார்கள் ஒருவர் வயிறு முட்ட உண்டு மிகவும்கஷ்டப்படுவதுகண்டுஒருநண்பர் தொண்டைக்குள் விரல் விட்டுஅதிகமானதை வெளியில் தள்ள ஆலோசனை கூறினாராம்  தொண்டக்குள் விரலை விட இடமிருந்தால் இன்னும்  சிறிது உண்டிருப்பேனே என்று கூறினாராம் இவர் எனது உறவினர் ஒருவர் உண்டு முடித்தபின் கண்களில் நீர் வந்தால் திருப்தியாக உண்டேன் என்பதன் அடையாளம்  என்பாப் அவர் உண்ணும்போது அவரது கண்களில்நீர் வருகிறதா என்று  பார்ப்போம்  கடைசியாக உண்ணும்  போது செய்ய வேண்டிய பயிற்சி  என்று நான்  கூறுவது, பரிமாற வரும்போது தலையைமேலும் கீழும் ஆட்டுவதற்கு பதில் பக்க வாட்டாக ஆட்டுதல் நலம்பயக்கும்  
  நேற்று  பெங்களூரில் கல்யாண்நகரில் இருக்கும் MTR ஹோட்டலுக்கு  மதிய உணவுக்க்காக நான் என்மகன்குடும்பத்துடன்  சென்றிருந்தொம் ஒரு மாற்றத்துக்காக ஹோட்டல் உணவு என்பதில் எனக்கு ஆட்சேபணை இருக்கவில்லை  இந்தப்பதிவு அதைச் சொல்ல அல்ல  நாங்கள் ஐந்துபேர் இருந்தோம் மொத்தபில் 1300 ரூபாய் வந்தது அன்லிமிடெட் உணவு  வகைகள் முதலில் மசால் தோசை பின் பூரி கிழங்கு  பின்பிசி பேளா ஹுளி அன்னா  தக்காளி சாதம் சாதம்ரசம் சாம்பார் தயிர்சாதம்  மசால் வடை கிரேப் ஜூஸ்  ஜிலேபி  சேமியா பாயசம் கூட்டு கோசம்பரி  பொறியல்  சட்னி  ஊறு காய் பீடா. நான் வெகு எளிமையான் உணவு உட்கொள்ளுபவன் நன்கு உண்ணக் கூடியவரே  கருத்து சொல்லமுடியும்   ஒரு வேளை உணவுக்கு ஒரு வருக்கு ரூ260  என்பது  என்னதான் அன்லிமிடெட் என்றாலும்  டூ  மச் என்றே தோன்று கிறது இருந்தும் அந்த ஹோட்டலில் காத்திருப்போர் அதிகம்








Tuesday, August 14, 2018

பாடலும் உரையும்



                                பாடலும்  உரையும்
                               -------------------------------

தமிழ் மொழி பற்றி எனக்கு எப்போதும் ஆச்சரியம்தான் நாம் எதை எழுதினாலும்   அதற்கு சமயோசிதமாக உரை கூறி  விளக்கவும் இந்த மொழியில் முடியும்  என்று தோன்றுகிறது எடுத்துக் காட்டாக ஒரு கதை  அந்தக் காலத்தில்சோழ அரசன் சபையில் கம்பர் போன்றோர் வீற்றிருந்தகாலம்  படிதவர்களையும் புலவர்களையும் அரசன் ஆதரித்து வந்தகாலம் ஒரு ஏழை விறகுவெட்டி வறுமையால் வாடியபோதுஅவன் மனைவி  அரசனைப் பற்றி ஏதாவது எழுதிபரிசில் வாங்கி வரலாமே என்று கூறினாள்  ஏழை விறகு வெட்டிக்கு சாத்தியப்படக்கூடியதா என்ன யோசனையுடன் தெருவில் சென்று கொண்டிருந்தபோது  சிறு பிள்ளைகள் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்களம் மண்ணைக் குழைத்து சோறு  என்று படைத்து விளையாடும்போது படைக்கப்பட்டவரைப்பார்த்து  மண்ணுண்ணி  மாப்பிள்ளையே என்று கூறினராம்  நம் விறகு வெட்டி அதைக் குறித்துக் கொண்டானாம்போகும் வழியில் காகம் கரைந்ததாம்  குயில் கூவிற்றாம்  அதையே காவிறையே  கூவிறையே  என்று குறித்துக் கொண்டானாம்  போகிற வழியில் இருவர் சண்டையில் உங்கப்பன் கோவில் பெருச்சாளி என்று  சொல்லி சண்டையிட்டுக் கொண்டிருப்பது கண்டு / கேட்டு அதையும் குறித்துக்  கொண்டானாம் இது வரை எழுதியதை நண்பன் ஒருவனிடம் காட்டி தன் கவிதையைப் பற்றி பெருமையுடன்  சொன்னானாம்  நண்பனும் அதைப்பார்த்து கன்னா பின்னா என்றுஇருக்கிறது மன்னரைப் பற்றி ஏதும் இல்லையே என்றானாம்   விறகு வெட்டியும்  தானெழுதியதில் கன்னா பின்னா மன்னா தென்னா  சோழங்கபெருமானே என்றுமுடித்து விட்டானாம்
 தான் எழுதியதை மன்னன் முன்  பாடிக்காட்டி பரிசில் வேண்டினானாம் அரச சபையில் இருந்தோர் ஏளனமாகச் சிரித்தனராம் அரசனுக்கும் கோபம் வந்தது  ஆனால் கம்பர் அதை வெகுவாக சிலாகித்துக் கூறினாராம் அரசன் அப்பாடலின் பொருளைக் கூறும்படிக்கேட்க கம்பரும்   பொருளுரைத்தாராம்
மண்ணுண்ணி மாப்பிள்ளையே  என்றால் தன்  சிறுவயதில் மண்ணை வாயில் போட்டுக்காட்டிய மஹாவிஷ்ணுவைக் குறிப்பதாகவும்
காவிறையே  என்றால் கா என்பது கற்பகம்  அதற்கு இறைவன் இந்திரன்
கூ என்பது பூமி  அதனிறைவன்  நம் பெருமான் அதாவது அரசன் உங்கப்பன்  கோ என்பது உங்கள் தந்தையும்பெரிய சக்கர வர்த்தி அவர் வில் வித்தையில் பெரிய ஆள் அதையே வில் பெருச்சாளி  எனக் கூறுகிறார்   கன்னா –கர்ணனே  பின்னா அவனுக்குப்பின் பிறந்ததர்மராஜனே  மன்னா-அரசே  தென்னா  -தென்நாட்டுக்குத்தலைவனே  சோழங்கபெருமானே  -சோழ நாட்டைஅங்கமாய் உடைய பெரியவனே  என்றும் கூறி  விளக்கினாராம்  அதனினும் இது இணைக் குறளாசிரியப்பா  ஏகாரத்தில்முடிந்திருக்கிறது என்று கூறி  சீரும் பிரித்துக் காட்டினாராம்

 மண்ணுண்ணி மாப்பிள்ளையே
காவிறையேகூவிறையே
உங்களப்பன் கோவில் பெருச்சாளி,
கன்னா பின்னா மன்னா தென்னா
சோழங்கப் பெருமானே!”


தமிழ் மொழியில் எதையும்கூறி உரை சொல்ல முடியும் நமக்குப் புரிவது எல்லாம் உரை யல்ல
 இன்னும் வேறு விதமாகவும் உரைகூறியும் இக்கதை  சொல்லப்படுவதுண்டு  
        



Sunday, August 12, 2018

திரைகடல் ஓடியும் திரவியம் தேடல்


                                    திரை கடல் ஓடியும் திரவியம் தேடல்
                                    -----------------------------------------------------------
 அதுமட்டும்வாழ்வின் லட்சியமா

   
பல காரணங்களுக்காக சொந்த ஊரை விட்டு புலம்  பெயர்கிறோம்   இருந்தாலும்  நம்பூர்வீகம்பற்றி தெரிந்திருப்பது அவசியமென்று நினைக்கிறேன் எனக்கும்  என்  சொந்த ஊருக்கும் எந்த தொடபும் இப்போது இல்லை முன்பே எழுதி இருக்கிறேன் என்பெயரின்  இனிஷியலில் இருக்கும் g   என் கிராமத்தைக் குறிக்கும்  என் பிள்ளைகளின் பெயரிலிருந்துஅதுவும் நீக்கப்பட்டு விட்டது இருந்தாலும் அவர்களதுபூர்வீகம்பற்றி அவர்களுக்குத்தெரிய வேண்டுமென்று நினைத்து ஒரு முறை அவர்களை எங்கள் கிராமத்துக்கு கூட்டிச் சென்றிருந்ததையும் குறிப்பிட்டு இருந்தேன்
ஊரை விட்டு பல காரணங்களால் இடம்பெயர்ந்தவர்கள்  வேரில்லாதவர்களா எனும் கேள்வி எழுகிறது அதுவும் யாதும் ஊரே யாவரும்கேளிர்  என்று சொல்லப்பட்டதை மதிக்கும் நாம் அவ்விதம் எண்ணத்தேவையில்லைஎன்னும் கருத்தும்  இருக்கிறது நம் வாழ்வின் மதிப்பீடுகள்  மாறி வருகின்றன

 அந்நிய  நாடுகளில் வசிப்பவர்களை ( அடிமைகளாக இழுத்துச் செல்லப் பட்டவர்கள், அகதிகளாகப் புலம் பெயர்ந்தவர்கள், நாடு கடத்தப் பட்டவர்கள், மற்றும் தன்னிலை உயர்த்திக் கொள்ளத் தானாகச் சென்றவர்கள் ) எவ்வாறு அழைப்பது..? வேரற்றவர்கள் என்றா, வேரறுந்தவர்கள் என்றா, சுயம் இழந்தவர்கள் என்றா, சுறுசுறுப்பானவர்கள் என்றா,? ஏதோ ஒரு கட்டுக்குள் அடங்குகின்றனர். தங்களால் கட்டுப் படுத்த முடியாமல் கடல் கடந்து சென்றவர்களைப் பற்றி இப்போது விவாதிக்க வில்லை. தாய் நாட்டில் கிடைக்காத ஏதோ ஒன்றுக்காக, அயல் நாடுகளில் அடைக்கலம் நாடும் நம் நாட்டு மக்களைப் பற்றியே நினைத்து இதை எழுதுகிறேன்.

இப்போது அம்மாதிரி புலம்பெயர்ந்தவர்களை  இந்தியன்  டயொஸ்பரா  என்று பெருமையுடன் அழைக்கிறார்கள் அவர்களே நம் அரசுகளுக்கு வலு சேர்ப்பவர்கள்
 வசதிகளும் வாய்ப்புகளும் இல்லாத போது,திரைகடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு என்பதற்கேற்ப, பொருள் சேர்க்க அயல் நாடுகளுக்குப் போகிறவர்களில் பலர், தங்கள் சுயத்தை இழந்து, அங்கேயே நிரந்தரக் குடிகளாக மாறுகின்றனரே, அவர்கள் நிலையிலிருந்து என்னால் சிந்திக்க முடியவில்லை. ஆனால் அப்படிச் சென்ற சிலர்,இங்கு வரும்போது நடந்து கொள்ளும் விதம் பற்றி சில  சாம்பிள்கள், 
தாய்நாட்டை தரிசனம் செய்ய வந்தவர் சிலரை சந்தித்திருக்கிறேன். அமேரிக்காவிலிருந்து வந்திருந்த ஒருவர், தன் வயதான தாயிடம் பேசியதை தற்செயலாகக் கேட்க நேர்ந்தது..” அம்மி, ( அம்மாவும் அல்ல, மம்மியும் அல்ல) எங்கள் சிறு வயதில் செய்வாயே ரைஸ் கேக்  அதை சாப்பிட வேண்டும் போல் இருக்கிறது” அந்தத் தாய்க்கு முதலில் விளங்காமல் போக  இவர் விளக்கிக் கூறஅமெரிக்கா போனதும் இட்லி பெயர் கூட  ரைஸ் கேக்காக மாறிவிட்டதா” என்று அம்மூதாட்டி வருத்தப் பட்டுக் கொண்டார்.

அமெரிக்கர்களுக்கும் ஐரோப்பியர்களுக்கும் இந்தியா ஒரு பின் தங்கிய நாடு. பாம்புகளும் பாம்பாட்டிகளும் வித்தை செய்பவர்களும் நிறைந்த இடம் என்ற எண்ணம் இருப்பதாகச் சொல்வார்கள். ஆனால் இங்கிருந்து அங்கு சென்றவர்கள் சில வருடங்கள் கழித்து வரும்போது தங்கள் ஊரில் நல்ல சாலைகள் இல்லாதது குறித்தும் வெப்பத்தைக் குறித்தும் குறை படுவது காணும்போது, மிகையாகவே தோன்றுகிறது. திருமணத்தில் வீடியோ எடுத்து நேராகச் சின்னத்திரையில் ஒளிபரப் பாவது கண்டுஇதெல்லாம் இங்கு வந்து விட்டதாஎன்று அமெரிக்க ஸ்டைலில் ஆச்சரியப் படுகிறார்கள்.


இங்கிருந்து அங்கு சென்றவர்களுக்குப் பிறந்த குழந்தைகள் அந்த தேசத்துக் குடி மக்களாக ஏற்றுக்கொள்ளப் பட்டாலும் அவர்கள் பாடுதான் திண்டாட்டம். இந்தியர்களா அமெரிக்கர்களா.? பார்ப்பதற்கு இந்தியர்கள். வாய் திறந்து பேசத் துவங்கினால் அமெரிக்கர்கள். ஒரு முறை என் நண்பனின் குடும்பத்தோடு தாஜ்மஹால் பார்க்கச் சென்றிருந்தோம்.. இந்தியர்களுக்கு நுழைவுக் கட்டணம் ரூபாய் 25-/ (என்று நினைவு). வெளிநாட்டினருக்கு ரூபாய் 250-/நாங்கள் டிக்கட் எடுத்து உள்ளே செல்லும்போது, இவர்கள் பேசிக் கொள்வதைக் கேட்ட காவலாளி-கம்-டிக்கட் பரிசோதகர் அவர்கள் வெளிநாட்டினர்க்குரிய கட்டணம் செலுத்த வேண்டும் என்று கூறி எங்களைத் தடுத்து நிறுத்தினார். எவ்வளவோ சொல்லிப் பார்த்தும் அவர்கள் முரட்டுத்தனம்தான் அதிகரித்தது.அப்போது நண்பரின் மகன் ,அமெரிக்கக் குடிமகன். “ நான் ஒரு இந்தியன்;படிக்கச் சென்றிருக்கிறேன்” என்று தமிழில் தட்டுத் தடுமாறி கூற, பரிசோதகர் அனுமதி அளித்தார். ஆனால் அந்தப் பையன் தன்னை ஒரு இந்தியன் என்று கூறியதற்கு மிகவும் வெட்கப் பட்டான்.

என்னுடைய இன்னொரு நண்பன் மிகச் சாதாரணமான நிலையில் இருந்தவன்,துபாய் சென்று படிப்படியாய் உயர்ந்து, ஒரு பெரிய நிறுவனத்தின் வைஸ் ப்ரெசிடெண்ட் ஆக வளர்ந்தான். அவனுக்கு மணமாகி இரு மகன்கள். இங்கிலாந்திலும் அமெரிக்காவிலும் படிக்க வைத்தான். சற்று வயதான பின் இந்தியா வந்து செட்டில் ஆனான். ஒரு முறை அவனது மக்களைப் பார்த்துப் பேசும் அனுபவம் ஏற்பட்டது. சிறிதேனும் அன்போ பாசமோ அவர்கள் பேச்சில் தெரியவில்லை. வயதான பெற்றோரை அருகில் வைத்துக் கொள்ளவோ அல்லது அவர்கள் இங்கு வருவதோ அவர்களால் நினைத்துக்கூடப் பார்க்க முடியவில்லை. அவரவர் செயலுக்கு அவரவரே முடிவெடுக்க வேண்டும் என்றும் , உடல் நலமில்லாவிட்டால் டாக்டரைத்தான் நாட வேண்டும் என்றும் அவர்களை அல்ல என்றும் கூறினார்கள். எதிர்பாராமல் தந்தை இறந்து விட்டால் , முடிந்தால் கிரியைகள் செய்ய வர முயற்சிப்பதாகக் கூறினர். இதை நான் கூற வருவதன் நோக்கமே வாழ்வின் மதிப்பீடுகள் VALUES- மறைந்து கொண்டே வருவது குறித்த எண்ணத்தில்தான்

நான் என் மகனுடன் துபாயில் சில நாட்கள் தங்கி இருந்தபோது, அங்கே அடிமட்டத்தில் வேலை செய்யும் பலரைக் கண்டேன். அங்கே கிட்டத்தட்ட அடிமை மாதிரிப் பணி செய்யும் பலரும் , இந்தியாவில் அதில் மூன்றில் ஒரு பங்கு ஈடுபாட்டுடன் இருப்பார்களா என்பதே சந்தேகம். வெளிநாடுகளில் இந்தியர்கள் அடங்கி ஒடுங்கி, எல்லா சட்டங்களுக்கும் கட்டுப் பட்டு வாழ்கிறார்கள். குப்பை போடுவதில்லை; எச்சில் துப்புவதில்லை. நான் துபாயிலிருந்து திரும்பி வரும்போது ஒரு இளைஞன் என்னருகில் அமர்ந்திருந்தான். நிறைய விஷயங்களைப் பற்றி பேசிக் கொண்டு வந்தோம். அவன் ஊருக்கு அனுப்பியதுபோக சேமித்த பணத்தில் தங்கம் வாங்கிப் போவதாகக் கூறினான். கேட்க மகிழ்ச்சியாயிருந்தது. சென்னையில் விமானத்திலிருந்து வெளியே வரும்போது அவனால் இத்தனை நாள் கட்டுப் படுத்தப் பட்ட இயற்கை சுபாவம் பலமாக வெளிப்பட்டது. அவன் விமானத்திலிருந்து வெளியே வரும்போது காறி உமிழ்ந்து கொண்டே வந்தான்
.
வெளிநாடுகளில் தங்கி இருக்கும் நம் நாட்டவர்கள் இங்கு வரும்போது, அரை நிஜார் போட்டுக் கொண்டும் கிழிந்த ஜீன்ஸ் அணிந்து கொண்டும் அலங்கோலமாக நடந்து வருவதைக் கண்டிருக்கிறேன். என் நண்பரின் குடும்பம் திரும்பிச் செல்லும்போது, அவர்களுக்கு நல்ல வேட்டி, பைஜாமா, குருத்தா, போன்றவற்றை வாங்கிப் பரிசாகக் கொடுத்தேன். இதை அங்கே உடுத்திக் கொண்டால் ஏளனமாகப் பார்ப்பார்கள் என்றும், அநேகமாக உபயோகப் படுத்த முடியாது என்றும் கூறினர். அயல் நாட்டினர் இங்கு வந்து நம் உடைகளை அணிவதைப் பெருமையாகக் கருதுகிறார்கள். நம்மவர் நம் பாரம்பரிய உடைகளை அணிவதை கேவலமாக எண்ணுகின்றனர்
.
என் அனுபவம் நான்  என்  நண்பர்கள் சிலரை சந்தித்ததில் இருந்து ஏற்பட்டது இவர்கள் எக்செப்ஷனாக இருக்கலாம்   இவர்களை வேரற்றவர்கள் என்பதா சுயம் இழந்தவர்கள்என்பதா  புரியவில்லை