Friday, April 14, 2017

சித்திரை விஷு


                                 சித்திரை விஷு
                                -----------------------


தெச்சி மந்தாரம் துளசி பிச்சக மாலைகள் சார்த்தி குருவாயூரப்பா நின்னெ கணிகாணேணம் என் மாமியார் பாடும் பாட்டு இன்று ஏனோ நினைவுக்கு வருகிறது ஏனோ என்ன இன்று விஷு நாள் அல்லவா  கேரள வேரைக் கொண்டுள்ள எங்கள் குடும்பத்தில் இந்த விஷு அன்று கணியும்  வைக்கப்படும்   நான்  என் மனைவியிடம் தினமும் உன்னை கணிகாணும்  எனக்கு இந்தக் கணி ஒரு பொருட்டே அல்ல என்பேன்  இருந்தும் பழக்கமாக இருக்கும்  இந்தக் கணி காணலுக்கு நான்  மறுப்பு சொல்வதில்லை. சின்ன பிள்ளைகளாக  இருந்தபோது இந்த நாளில் பெரியவர்களிடம்  இருந்து கிடைக்கும் கை நீட்டத்துக்கு ( நேட்டட்டதுக்கா) காத்திருந்ததும் உண்டு அதே பழக்கம்  இன்றும்  தொடர்கிறது என்ன எனக்கு மூத்தவர்களிடம் என்னால் வாங்கமுடிவதில்லை  ஆனால் என்னிடமிருந்து என்  மக்களும்  பேரக் குழந்தைகளும் வாங்குவார்கள் இந்த ஆண்டு என்  மூத்தமகன் வந்திருக்கிறான் என்  பெரிய பேரனும்  கூட இருக்கிறான் அவர்களுக்கு கைநீட்டம் கொடுத்து மகிழ்ந்தேன்
புஸ்தகா பத்மநாபன் வந்திருந்தார் மின்னூல் வெளியிட சில எக்ரிமெண்ட் பேப்பர்களில் கையெழுத்து வாங்கிச் சென்றிருக்கிறார் இன்னும்  பத்து பதினைந்து நாட்களில் என் படைப்புகள் மின்னூலாகவெளிவரலாம்
 மனச் சிறையில் ஆயிரம்  எண்ணங்கள் ஓடுகின்றன அப்போது தங்கள் மனச் சிறையில் அடைத்து வைத்திருக்கும்  என் மக்கள் எங்களைக்  கண்ணாடிக் கூண்டுக்குள் சிறை வைத்திருப்பதைப் பகிர்கிறேன் எதிர்வரும்  20ம் தேதி எதிர்பார்க்கும் எல்லாப் பதிவர்களையும் சென்னையில் சந்திக்க ஆவலாய் இருக்கிறேன்  சிலருக்கு இதுவே ஒரு தொந்தரவாக இருக்கலாம் பொருட்படுத்தமாட்டார்கள் என்று நினைக்கிறேன்
எங்கள் வீட்டுக் கணி
கண்ணாடிக் க்யூபுக்குள் நாங்கள் சிறை
 அனைத்து வாசக நண்பர்களுக்கு எங்கள் மனங்கனிந்த இனிய தமிழ் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்                                   




Wednesday, April 12, 2017

அலைபாயுதே மனம் மிக அலைபாயுதே


                              அலைபாயு தே மனம் மிக அலை பாயுதே
                                -------------------------------------------------------



நீண்ட நேர சிந்தனைக்குப் பின்  இந்தப் பதிவை எழுதுகிறேன் மனம்  அலை பாய்கிறது என்றால் பொதுவாகவே சங்கடமான விஷயங்களாகவே  இருக்கிறது ஏறத்தாழ ஏழு ஆண்டுகளாக வலையுலகில் இருக்கிறேன்  இன்னும் சரியாகப் பிடிபடவில்லை. வலை நட்புகள் அநேகமாக வெறும்  அறிமுகங்களாகவே இருக்கிறார்கள் நான் அதையே நட்பாக்கிக் கொள்ள விழைகிறேன்  என்னை பொறுத்தவரை இந்த அறிமுகங்கள் நட்புகளாக மலர ஒரு உள்ளார்ந்த எண்ணம்  வேண்டும்  அதை டெவெலப் செய்ய ஒருவரை ஒருவர் கண்டு சந்திக்க வேண்டும்  அதுவே நல்ல நட்புக்கு வழிவகுக்கும்  இயன்ற அளவு அதைச் செயல் படுத்த முயற்சிக்கிறேன் நான் செல்லும்  இடங்களில் வலையுலக நண்பர்களைச் சந்திக்க முயன்று வருகிறேன்   பெங்களூருக்கு யார் வருவதாக இருந்தாலும்  என் வீட்டுக் கதவுகள் திறந்தே இருக்கும்  அதைச் சிலர் அறிவார்கள் எல்லோருக்கும்  எல்லா நேரமும் வலையுலக நட்புகளைச் சந்திக்க இயலுவதில்லை. சூழ்நிலை அமையும்  போது அதைப் பயன்படுத்த விரும்புகிறேன் யார் என்னைத் தொடர்பு கொண்டாலும் உடனே என்னில் எதிர்பார்க்கப்படுவதை உடனே செய்கிறேன் எனக்கு தொலைபேசியில் பேசுவது திருப்தி தருவதாயில்லை அதனிலும் அஞ்சல மூலம் கருத்துப் பரிமாற்றம்  நன்றாக இருக்கும்  என்று நம்புகிறேன்
 என்  எழுத்துகளைப் படிப்போருக்கு நான்  ஒரு திறந்த புத்தகம் என்று தெரியும் நான் சென்னை வரும்போதெல்லாம் பதிவுலக நண்பர்களை சந்திக்க விழைகிறேன்  நான்  ஒவ்வொருவர் வீட்டுக்குச் சென்று சந்திப்பது  நேரம்  எடுப்பது பல லாஜிஸ்டுகள் என சரியாகவருவதில்லை ஆகவே குறிப்பிட்ட நாளில் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் சிலரை  சந்திப்பது எளிதாக இருக்கும்  என்னும் எண்ணத்திலும் சந்தித்திராத பதிவர்கள் சந்திக்கமுடிவதையும்  கருத்தில் கொண்டு முயன்று வருகிறேன்   இதேபோல் நடந்த சந்திப்புகளில்தான் சென்னை வாழ்பதிவர்கள் சிலரை சந்தித்து இருக்கிறேன்   சந்திப்புக்கு வர இயலாதவர்களும் இருக்கலாம் ஆனால் அதை தெளிவு செய்தால் மனம் அலைபாய்வதைத் தடுக்கலாம் அல்லவா நேரமும் காலமும் சரியாக இருக்க வேண்டும் ஒவ்வொரு சென்னை விஜயத்தின் போதும் பலரைத் தொடர்புகொண்டு அவர்களது சௌகரியங்களைக் கேட்கிறேன் கம்யூனிகேஷன்  என்பது மிக முக்கியம் ஆகவே எழுதும் கடிதத்தில்  எல்லா விவரங்களையும்  கூறி அதற்கு பதில் எழுதும் போது அது அனைவருக்கும்  செல்லும்  விதம் எழுத வேண்டிக் கொள்கிறேன்  சந்திக்க விருப்பம் சொல்பவர்கள் எல்லாம் எல்லோரையும்  சந்திக்க வேண்டுமென்பதே என் அவா. அதற்கென்றே நேரமும் காலமும் சௌகரியப்படுமா என்றுகேட்கிறேன்  இல்லையென்றால் ஒருவரை ஒருவர் சந்திக்க இயலாமல் போகலாம் அனைவருக்கும் ஒரு விண்ணப்பம்  தயவு செய்து  மனதில் நோ என்றுநினைத்து  யெஸ் என்று சொல்லாதீர்கள் குறைந்த பட்சம் பதிலாவது போடுங்கள் இதையே மனம்  அலை பாய்கிறது என்றுகூறுகிறேன் என் அஞ்சல்களுக்குப் பதில் எழுதாமல் இருப்பது அலட்சியம் செய்வது போல் இருக்கிறது  எனக்கு அது மிகவும் வருத்தம்  தரும்  விஷயம் இதுவரை நான் யாருடைய கடிதத்துக்கும் பதில் எழுதாமல் இருந்ததில்லை. வலை நட்புகளை நேசிப்பதாலேயே சந்திக்கவும் விரும்புகிறேன்
 சரி விஷயத்துக்கு வருகிறேன்   நாங்கள் என் தம்பியின்  பேத்தியின்  திருமணத்துக்கு சென்னை வருகிறோம்  இந்த மாதம் 18ம் தேதி இரவு சென்னை வந்து  திருமணம்  21ம் தேதி என்பதால் 20ம்  தேதி சில வலைப்பதிவர்களை சந்திக்கவிருப்பம் சிலருக்கு அஞ்சல் மூலம்  தெரிவித்து இருக்கிறேன்   சந்திக்க வருவதாகக் கூறியவர்கள் எல்லோரும் சந்திக்க வேண்டி 20ம்  தேதி மதியம்  சென்னையில் என்  மகன்  வீட்டில் கூட வேண்டுகிறேன் என் மகன்  வீடு வேளச்சேரி விஜய நகர்ப் பேரூந்து நிலையத்தில் இருந்து சுமார் 200 மீட்டர் தூரத்தில் 100 அடி புற வழிச்சாலையில் இருக்கும்   சாய் சரோவர் என்னும்  பத்துமாடிக் குடியிருப்பில்  ஏழாவது தளத்தில் இருக்கிறது சிலர் ஆண்டுகளுக்கு முன் வந்திருக்கலாம் சிலர் இன்னும்  வராதிருக்கலாம்   ஆகவே வர இருப்பவர்கள்  தயை கூர்ந்து இதற்கு பதில் தெரிவிக்க வேண்டுகிறேன்  நான்  அழைப்புவிடுத்தவர்களில் ஸ்ரீராம்  நடன சபாபதி ஜீவி  தில்லையகத்து கீதா  தம்பட்டம் பானுமதி ஆதிராமுல்லை முனைவர் பானுமதி மின்மினிப் பூச்சிகள் சக்தி பிரபா  எரிதழல் வாசன்   ஆகியோர் உள்ளனர் இவர்கள் தவிர சௌகரியப்பட்டவர்களும்  வருவதை விரும்புகிறேன் இன்னும்  சில நாட்களே இருகும் தருவாயில் அனைவரையும்  மீண்டும்  தொடர்பு கொண்டு அவர்களது நிலையைக் கேட்டறியத் தாமதமாகலாம் என்பதாலேயே இந்த அலைபாயும் மனதின்  எண்ணங்களைப் பதிவாக்குகிறேன்   என்  தளத்துக்கு வரும் பதிவர்கள் எல்லோரையும்  சந்திக்கவிருப்பம்  இதையே ஒரு மினி பதிவர் சந்திப்பாக்கி வெற்றியடையச்செய்ய வேண்டுகிறேன்  என் தொலைப் பேசி தொல்லை பேசியாக இருக்கிறது இருந்தாலும்  தகவல் தெரிவிக்க 18ம் தேதிக்கு முன்   கீழ்கண்ட தொலைபேசிகளிலும்  கூறலாம்
எனது கைபேசி எண் 09686595097
என் மனைவியின்  கைபேசி எண் 09739453311
இன்னொரு எண்   07760593289
முடிந்தவரை அஞ்சலில் தொடர்புகொள்ள வேண்டுகிறேன் 
சில நாட்களாக ஃபயர் ஃபாக்சில் திறக்காமல் இருந்த என்  தளம் இப்போது திறக்கிறது என்னமாயமோ தெரியவில்லை.    

Thursday, April 6, 2017

உலகம் சிறியது


                                               உலகம்  சிறியது
                                                ----------------------


இந்த உலகமே மிகவும்  சின்னது. ஏது உலக சிந்தனை என்று நினைக்க வேண்டாம் சில நிகழ்வுகள் அப்படி நினைக்க வைக்கின்றன  பதிவுலகில் எழுதுகிற பலரது ஆசையும்  தனது படைப்புகளை மின்னூலாக்க வேண்டும்  என்று நினைப்பது தான்  நானும்  விதிவிலக்கல்ல என் ஓரிரு படைப்புகளை முன்னூலாக்கும்  முயற்சியில் முக்கால் தூரம் வந்து ஏமாந்தவன் நான். அதையே ஒரு பின்னூட்டத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தேன்   பதிவுலக நண்பர் கரந்தை ஜெயக்குமார்  புஸ்தகாவை நாடும்படிக் கூறினார் தொடர்பு கொள்ள ஒருபெயரையும் தொலை பேசி எண்ணையும்   கொடுத்தார்  எனக்கு இம்மாதிரி விஷயங்களில் சாமர்த்தியம் போதாது இருந்தாலும் முயற்சிப்பொமே என்று அவர் கொடுத்திருந்த எண்ணை டயல் செய்தேன்  என்ன ஆச்சரியம்  மறுமுனையிலெடுத்தவர் என்னைப் பார்க்கவருவதாகக் கூறி மறு நாள் காலையில் வந்தும் விட்டார்  சிறிது நேரம்  பேசிக்கொண்டிருந்தோம்   அவரும்  பி எச் ஈ எல் குடியிருப்பில் இருந்தவர் என்றார் வயதில் மிகவும் இளையவர்  அவரது தந்தையின்  பெயரைக் கூறினார்  நான்  1991 ம் ஆண்டே பி எச் ஈ எல்லை விட்டவன் என்றேன்   அவரது தந்தையார் பெயர் சொன்னார் அந்தப் பெயரில் பலரை எனக்குத் தெரியும்  குறிப்பிட்டுக் கூற அவரால் இயலவில்லை.  மின்னூலாக்க வழிமுறைகள் பலவற்றை கூறினார்  எனக்கு நான்  ஏற்கனவே நூலாக்கி இருந்த சிறு கதைத் தொகுப்பை வெளியிட முடியுமா என்று கேட்டேன்   செய்யலாமே என்றார்  எனக்குக் கூடவே என் நாவலையும்  கவிதைத் தொகுப்புகளையும் வெளியிடும்  ஆசை வந்தது நான்  செய்யவேண்டியதை விளக்கி  தொடர்பில் இருப்பதாகக் கூறிச் சென்றார்  அன்று மாலை எனக்கு ஒரு தொலை பேசி அழைப்பு மின்னூல்,வெளியிடுபவரின்  தந்தை பேசினார்  என்னை நன்றாகத் தெரியும் என்றார் அவரை எளிதில் அடையாளம் காண ஒரு அடைமொழியையும் கூறினார்  பெயரும் ராஜகோபாலன் என்றார்  எனக்கு நினைவுகள்மனத்திரையில் ஓடியது இந்த ராஜகோபாலன் நான்  இயக்கி இருந்த ஆராமுது அசடா என்னும்  நாடகத்தில் நடித்தவர்  அவரது சஷ்டியப்த பூர்த்திக்கு  அவர் வீட்டுக்குச் சென்றிருக்கிறோம் நாங்கள்  இதுதான்  நான்  இந்த உலகமே சின்னதுஎன்று நினைக்க வைத்தது மின்னூலை வெளியிட ஒப்புக் கொண்டவர் பெயர் பத்மநாபன் 
ஆராமுது அசடா நாடக புகைப்படம்  இடமிருந்து மூன்றாவதாக  ராஜகோபாலன்
இடது ஓரத்தில் ராஜகோபாலன் 

வலது ஓரத்தில் ராஜகோபாலன்

மின்னூல் பதிப்பாளர் பத்மநாபன்  என்னுடன்



வேறு சில நினைவுகள்
முன்பு வீட்டின் முன்பிருந்த மல்லிகைச் செடியை எடுத்து  வேறு ஒன்று வைத்தோம் அது  இந்த வருட ம் பூத்துக் குலுங்குகிறது நிறைய பூக்கள் கடவுளுக்கு வைத்தது போக மீதி இருப்பது என் மனைவியின்  தலையிலும்  அண்டை வீட்டாருக்கும் 

ஓங்கிப் படர்ந்திருக்கும்மல்லிச் செடி



   இதைப் பார்க்கும் போது முன்பு நானெழுதி இருந்த பூவே பூவே பதிவு நினைவுக்கு வருகிறது அது இங்கு மீண்டும்
சுவரேறிப் படர்ந்து பூத்துக் குலுங்கின
வெள்ளை ரோஜாவும் மல்லியும் முல்லையும்
பல்வேறு நிறங்களில் கண் சிமிட்டும்
செம்பருத்தி;காணக் கண் கோடி வேண்டும்.

ஆண்டுகள் பலவாகிப் போக மராமத்து
வேலைக்காக செடிகளையும் கொடிகளையும்
அகற்றச் சொன்னார் மேஸ்திரி.

மீண்டும் நடும் செடிகளும் புதுப் பொலிவுடன்
பூக்கத்தானே போகிறது எனும் நம்பிக்கையில்
பழைய செடிகள் வெட்டிக் களையப் பட்டன

யார் கண் பட்டதோ, ஆண்டிரண்டாகியும் செடியும்
கொடியும் வளர்ந்தும் பூ மட்டும் பூக்கவில்லை.
பூச்செடிகளிலும் மலடு என்றுண்டோ.?

தளராது நீர் ஊற்றி,நாளும் காத்திருந்து காத்திருந்து
ரோஜாச் செடியொன்றில் செந்நிறத்தில் மொட்டவிழ்ந்து
பூ ஒன்று பூக்கக் கண்டதும் ஆஹா..கொள்ளை அழகு.
ஜென்ம சாபல்யம் அடைந்திருக்கும் பூச்செடியும்.!
----------------------------------------------------------------
என்ன அழகு ஒற்றை ரோஜா
               


               
                                          






   .   

Sunday, April 2, 2017

நினைத்துப்பார்க்கிறேன்


                                      நினைத்துப் பார்க்கிறேன்
                                     ---------------------------------------
இன்று காலை என் மகன் தொலைபேசியில் அழைத்தான்  எப்போதும் காலில் சக்கரம்  கட்டியது போல் வேலை நிமித்தம் ஓடுபவன்  , தொலை பேசியில் அழைத்ததும்   இன்று என்னைக் காண வருவதாகக் கூறியது கேட்டு மகிழ்ந்தேன்  ஒரே ஊரில் இருந்தும் அடிக்கடி சந்திக்க முடிவதில்லை. ஒரு முறை ஜீவி  அவர்கள் ஏன் தனியே தங்குகிறீர்கள் மகனுடன் இருக்கலாமே என்று குறிப்பிட்ட நினைவு, ஆனால் என்  குணத்துக்கு தனியே இருப்பதே சரி  என்றும் பதில் எழுதியதாகவும்  நினைவு. இன்னொரு சந்தோஷம்  என்னவென்றால்  இம்முறை வரும்போது என்  இரண்டாம் பேரன் எங்களுடன் சில நாட்கள் இருப்பான் என்றும்  கூறியதுதான் பேரக்குழந்தைகள்தாத்தா பாட்டிக்கு எப்பவுமே செல்லம் தான் ஆனால் அது ஒருசில வயதுவரை மட்டுமே. அவர்களும் வளர்கிறார்கள்  தங்களுக்கு என்று ஒரு தனி ஐடெண்டிடியையும்  வளர்த்துக் கொள்கிறார்கள் அதுவும்  இந்தக் காலத்தில் …..சொல்லவே வேண்டாம் மூன்று வயதுக்குள் இருந்தபோது என்  பேத்திக்கு நான்  இருந்தால் போதும் அவ்வளவு பொசெசிவ்நெஸ் . ஆனால் இப்போதுகல்லூரி முடிக்கும் தருவாயில் அதே போல் அவள் இருப்பாள்  என்று நினைப்பதும் கொஞ்சம் ஓவரில்லையா  இருந்தாலும்நான் அவளிடம்  அவப்போது long long ago , so long ago . nobody knows how long ago  there was a little girl who used to love her thaaththa so much that the thaththaa  longs for those days  என்று கலாய்ப்பேன்  குழந்தைகள் குழந்தைகளாக இருக்கும்  வரை தாத்தா பாட்டிகள் மகிழ்ச்சியில் இருக்கிறார்கள்  இந்த என்   அங்கலாய்ப்பை  நான் ஒரு பதிவாக எழுதி இருந்தேன்

 மூன்றாண்டு   முற்றுப்   பெறாத   இளவயது, 
  எண்ணமும்   சொல்லும்   இணையப்   பெறாத   மழலை, 

  சொல்வதை,   கேட்பதைகிரகிக்க  விழையும்   தன்மை,
                             அது  அந்தக்  காலம் !

       கதை    கேட்கும்    ஆர்வம்,

       கதா   பாத்திரமாகும்   உற்சாகம்,

       ராமனாக , அனுமனாகஅரக்கி  சூர்ப்பனையாக,

       மாறுவான்  நம்மையும்   மாற்றுவான்,

                              , அது   அந்தக்   காலம்!

       நான்கு   மாடுகள்   கதையில்   அவனே  சிங்கம் ,

       முதலையும்   குரங்கும்   கதையில்   அவனே  குரங்கு, 

      பீமன்    வால   நகர்த்த   திணறும்  கதையில்  அவனே
   அனுமன்  
                               , அது    அந்தக்   காலம்!

      ஆறு    காண்ட   ராமாயணம்   அழகாக   சொல்லுவான்,

      ,
       கலைஞரின்   வீரத்தாய்   வசனமும்  விட்டு வைத்தானில்லை,

                                , அது   அந்தக்  காலம், !

       விநாயகர்  துதி   பாடுவான், வள்ளிக்  கணவன்  பெயர்  பாடுவான், 

       கண்ணனின்   கீதை  சொல்லுவான், காண்பவர்  கேட்பவர்

       மனம்  மகிழ  திரை  இசையும்   பாடுவான்,

                               , அது    அந்தக்   காலம்,  !

       கதை   சொல்லி  மகிழ்ந்தேன் , அவனோடு  நானும் நடித்தேன் ,

       அவனைப்  போல்  என்னை   நான் மாற்ற ,  என் வயதொத்தவன்   போல் 

       அவன்  மிளிர , எனக்கு  அவன், அவனுக்கு  நான் என,

      , அது   அந்தக்    காலம்,   !

       காலங்கள்    மாறும்  காட்சிகள்    மாறும், 

       காலத்தின்   முன்னே   எல்லாம்   மாறும்,

       மாற்றங்கள்   என்றால்   ஏமாற்றங்களா, ?

      நேற்று   இன்றாகவில்லைஇன்று   நாளையாகுமா?

       ஓராறு   வயதில்  இல்லாத  எண்ணம்,

      மூவாறு   வயதில்  வருவது    ஏனோ?

      இதுதான்    தலைமுறை   இடைவெளியோ?

      கடந்த   நிகழ்வுகள்   நினைவுகளாய்த்   திகழ,

      நடக்கும்   நிகழ்வுகள்   மகிழ்வாக   மாற ,

      இன்றும்    ஒரு நாள் , அது   அந்தக்   காலமாகும், !

இது எழுதியது என் மூத்தபேரன் பற்றி ஆனால் இன்று வரப் போவது என் இளைய பேரன்  இவனைக் குறித்தும் நிறைய  எழுதி இருக்கிறேன்
கடந்த கால நினைவுகள் மனதுக்கு உற்சாகம் தரும் கூடவே இந்தக் காலம் ஏன்  அப்படி இல்லை என்றும் மனம் ஏங்கும்

,