Wednesday, October 27, 2021

கொலு பொம்மை கள்

 

நவராத்திரி கொலு வைக்கவேண்டுமென்று என் ஐந்து னைந்து வயது மகன் பிடிவாதம் பிடிக்க சென்னை குறள்க்திலிருந்து நிறைய பொம்மைகள்வாங்கி வந்து ஆரம்பித்த கொலு வைக்கும் வழக்கம்  2014 வரை நிடித்தது  படிக்ட்டுவதுபரணில் இருக்கும்பொம்மைகளை அடுக்கிவைப்பது போன்ற வேலைகள் அடியேனுடையதுவயது ஏற  ஏற் அது பலசிரமங்களைதர படிப்படியாக கொலு வைப்பது நின்றது   கொலு வைக்கும்ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு  பொமமைகளைக் கொடுத்து விட்டாள் என் ம்னைவி      
நாங்கள்விஜயவாடாவில்  இருந்தபோது அருகே இருந்த கொண்டபள்ளி பொமைகளுக்கு  பெயர்போனது விஷய்ம் என்னவென்றால் அவர்கள் தக்கையான் மரங்களில் பொம்மைகள் செய்கிறார்கள் அவற்றில் தசாவதார பொம்மைகளும் கீதாஉபதேச  பொம்மையும் மிஞ்சின இன்னுமிருக்கின்றன

முதலில் மரப்பாச்சி பொம்மைகளும்பிறகு கும்பபொம்மையும் படி ஏறுவர் றூ





 பொம்மைகள்  ஷோகேசில் இருக்கின்றன    

Thursday, October 21, 2021

படம் பார்க்கசிபாரிசு

 

 

நமது பதிவர்களில் சிலர் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்ச்சிள்பார்ப்பதையே தவிர்ப்பதாக் றுவதில்பெருமை கொள்கின்றனர்  அவர்க்ள் அண்மையில்  வெளிவந்த ஒரு பக்க கதை மற்றும் கமலி FROm நடுகாவிரி பொன்ற் ந்க்ழ்ச்சிகளை வெகுவாகவே மிஸ் செய்தவர்கள்

ஆண்  பெண் சேர்க்கை  இல்லாமலேயே குழந்தை  பிறக்கக் கூடும் என்கின்றனர்அப்படி பிறக்கும்  குழந்தை  ஒருஅவதாரமக் கருதிவளர்க்க்கின்ற்னர்

கதை சில இண்டெ ரெஸ்டிங் கேள்விகளை எழுப்புகிறது ஆண்பெண் சேர்க்கை இல்லாமல் குழநதை பீற்க்ககூடுமா  வெறும்  கற்பனயா

கமலி ஃப ரம் நடுகாவேரி ஒரு நல்ல படம் கதையை நன்கு ட்ரிட்செய்திருகிறர்க்கள்யரும் கதை எழுதலாம் எப்படி ட்ரிட் செய்வது  என்பதே கேள்வி

இரண்டு படமும் பர்க்காதவர்க்ள் தேடிப் பிடித்து பார்க்கலாம்

    

Wednesday, October 13, 2021

முருகனிடம் ஒரு கேள்வி



முருகா நீ அப்பாவியா
 


ஈசானம், தத்புருஷம், வாமனம்,

அகோரம், சத்யோஜாதம், அதோமுகம்-எனும்

ஈசனின் ஆறுமுக நுதல் கண்களீன்

தீப்பொறிகளாய் வெளியான ஆறுமுகனே

எனை ஆளும் ஐயனே, உனைக் குறித்து

எனக்கொரு ஐயம் எழுகிறது.

 

அஞ்சு முகம் தோறும், ஆறுமுகம் காட்டி,

அஞ்சாதே என வேலுடன் அபயமளிப்பவனே,

கனி கொணர்ந்த நாரதன் ஈசனே ஞாலம் என ஓத

விரும்ப ,அது உணர்ந்த ஆனைமுகன், அம்மை

அப்பனை வலம் வந்து கனி கொண்டான்.

நீயோ மயிலேறி பூவுலகை வலம் வந்து ,

கனிகிட்டாக் கோபத்தில் மலையேறி நின்றனை.

பரமனுக்கே ப்ரணவப் பொருளுரைத்திய

தகப்பன்சாமி நீயென்ன அப்பாவியா.?

 

ஈசன் சக்தியல்லால் வேறெதாலும் அழிக்கமுடியாத

சூரன், ஆணவம் மிகக் கொண்டு இந்திராதி தேவர்களுடன்

ஈரேழு உலகையும் கட்டுக்குள் வைக்க, அவனை அடக்கி

தேவர்கள் விடுதலை பெற அத்தனின் சக்திகள் அத்தனையும்

பெற்று , அருள் அன்னையின் சக்தி வேலையும் பெற்று,

போரில் அண்டமும் ஆகாசமாய் ஆர்பரித்து மரமாய் நின்ற

சூரனைசக்திவேலால் இரு பிள வாக்கினை.. அழித்தவனை

சேவலாய் மயிலாய் ஆட்கொண்ட நீயென்ன அப்பாவியா.?

 

மாயை உபதேசம் கொண்டு ஈசனிடம் வரம் பெற்ற சூரனை

ஆட்கொண்ட சரவணா, பரிசிலாக இந்திரன் தன் மகள்

கரம் பிடித்துக் கொடுக்க, அதனை மனமுவந்து ஏற்ற நீ அப்பாவியா

இல்லை சரவணப் பொய்கையில் உன் கரம் பிடிக்கத் தவம்

செய்த அவள்தான் இவள் என்றுணர்ந்து மணந்த மணவாளா,

ஏதுமறியாப் அப்பாவியாக இருக்கும் என் நாவில் வந்தமர்ந்து

ஆட்டுவிக்கும் நீ நிச்சயமாக அப்பாவி  அல்ல

 

எமக்காக வேஷம் போடுகிறாயோ   அதிகம்பறக்க        இயலாதமயிலேறீஞா லம்   வரத் துணிநத  உன்  செயல் என்னைக்  கேட்க  வை க்க்றது 

 

 

 

          

                       

 

 

Friday, October 8, 2021

கேசாதி பாதம் கண்ணன்

 காதலியின் கேசாதி பாதம் வர்ணித்து எழுதிய நான் கண்ணனை கேசதி பாதம் வர்ணித்து  எழுதியது நாராயணியத்துக்கு நன்றி 

 கண்டேன் நான் கண்ணனைகார்மேக வண்ணனைக்

குருவாயூர் கோவில் நடையில்

 

கருநிறம் சுருட்டைமுடி

ரத்தினம் பதித்த தலையணி

மயில் பீலி செருக

வெண்ணிறப் பிறை நெற்றி ,

மேல்நோக்கி இடப் பெற்ற

குறியுடன் முடியும்

நெற்றியும் கண்ணாரக்

( கண்டேன் நான் கண்ணனை )

 

விபுவே.!அசைகின்ற புருவங்கள்

அடியில் அருள்தரும் உன் கண்கள்

ஒளிவீசி என் அகம் குளிர்விக்கக்

( கண்டேன் நான் கண்ணனை )

 

எடுப்பான நாசி கண்ணாடிக் கன்னங்கள்

சுடரிடும் மகர குண்டலங்கள்  அசைந்தாட,

ஒளிவீசும் முத்துப் பற்கள் செவ்விதழ்களின்

நடுவே பளீரிடப் புன்னகைக்கும் உன் முகம்

( கண்டேன் நான் கண்ணனை )

 

இரத்தினம் பதித்தக் கை வளைக் குலுங்க

செந்தளிர் விரல்கள் மீட்ட

வேணுகானம் காற்றில் தவழ

நாத கீதந்தனில் எனை மறந்து

( கண்டேன் நான் கண்ணனை )

 

மென் கழுத்தில் மணிமாலைகள்

மலர்மாலைகள் தொங்க

நிற மாலைகளில் வண்டினம் வந்தாடக்

( கண்டேன் நான் கண்ணனை )

 

சந்தண மணம் பரப்பும் உன்

திருமேனியில் உலகமே  ஒன்றியிருந்தும்

மெல்லிடையோய் பொன்னிறப் பட்டாடையுடன்

கதிர் பரப்பும் மணி அரைஞாணின்

சலங்கைகள் சல சலக்கக் கண்டு

நீலவண்ணக் கண்ணா எனை மறந்து

( கண்டேன் நான் கண்ணனை )

 

 

அழகு தொடை இரண்டும் பருத்தவை

அழகுடன் உறுதியும் கலந்தவை

மனம் மயக்கும் கலங்கடிக்கும்

எனவே பட்டாடை மறைத்தனவோ

காணும் கணுக்கால்பிடித்து வணங்கக்

( கண்டேன் நான் கண்ணனை )

 

உன் கழலடி தொழலே இன்பம்

அறியாமையில் மூழ்கியவர்களை

மந்தார மலையை உயர்த்தும் ஆமைக்கு

ஒப்பாக உள்ளது உன் நுனிக்கால்

அடைக்கல மடைந்த  என் அறியாமை

துன்பங்கள் களைய வேண்டியே

( கண்டேன் நான் கண்ணனை )

 

குருவாயூரின் தலைவனே அருட்கடலே

கிருஷ்ணா.! உன் உறுப்புகளில் திருவடிகளே

சிறந்தவை மோட்சம் தருபவை தலைவைத்து

பற்றவே வந்த எனைக் காத்தருளக்

( கண்டேன் நான் கண்ணனை.)

 

 

          

                       

 

 
       

 

Sunday, October 3, 2021

நினைக்கத் தெரிந்த மனமே

 என்றோ எழுதியது 2013

வெங்காய சருகு சேலை
தலைப்பு காற்றில் படபடக்க
வெண்சங்குக் கழுத்தில் கருமணியில்
ஒற்றை டாலர் ஒளிவீச பவனிவரும்
நீ நடந்து வரும் அழகில் மதி மயங்கி
உன்னை நான் எதிரே கடந்து செல்கையில்
படபடக்கும் உன் கண் இமைகள் என்ன
பட்டாம் பூச்சிகளா பாவையே சொல் நீயே.
சிறிதே செம்பட்டையான கூந்தல் காற்றில்
புரளஎடுப்பான நாசிஇரு ஓரங்களில்
பெரிய வளையங்களுடன் காதுகள்
 புண்ணியம் செய்தவைசிகையின் முத்தச்
சுருள்கள்(Kiss Curls)இனிதே வருடக் கொடுத்து வைத்தவை.
 உச்சந்தலை தொடங்கி உன் அழகை
ரசிக்க என் கண்கள் உன் உடல் மேய
அநிச்சையாயுன் கைகள் மாராப்பை நாட

எனக்கோ மறைக்க முயல்வதைக் காணத் துடிப்பு
சாயாத கொம்பு இரண்டு தலை நிமிர்ந்து பாயாது
என்றாலும் மங்கை உன் மென்
நடையின் சிறு அதிர்வில் குலுங்கும்
இரு கொங்கைகள் கீழ் இருக்கும் இடுப்பின்
அழகைக் கூட்டிக் காண்பிக்கிறதோ?
துகில் மறைக்கா அந்த இடைப் பகுதியின்
வழுக்கலில் விட்டு விட்டுக் காணும்
தொப்புள் கொடியும் சுண்டி இழுக்குதே மனசை.
அடியொன்று எடுத்து வைக்க பிடியானையின்
மதர்ப்பு, இருந்தாலும் பாதம் நோகுமோ
அந்தப் பூமிக்குத்தான் வலிக்குமோவாலிபத்தில்  எழுதியவற்றை அசை போடும்போது கிடைக்கும் இன்பமே அலாதி. காலம் கடந்தும் காதல் மாறவில்லையடி...!.உன் நடை,குரல், அதரங் கண்டும் தோகை மயிலின் களிநடம் குறைந்திலை, கானக் குயிலின் இன்னிசை குறைந்திலை, கொவ்வைக்கனியதன் செம்மையும் குறைந்திலை; இருந்தாலென்.? நானும் செறுக்கொழிந்திலேன் என்றல்லவோ இறுமாப்புடன் இருந்தேன்.

 எங்கும் நிறைந்தவன் ஈசன் என்றால், என்னுள் நிறைந்தவள் நீயேயன்றோ.? என்னுள் நிறைந்த உன்னை என் கண்ணுள் நிறுத்தி, நீ வரும் வழி நோக்கிப் பித்தனாய் இருந்ததும் நினைவில் மோதுதடி..

யாருனைக் காணினும் நிலம் நோக்கி
என் முன்னே மட்டும் என் கண் நோக்கி
என்னுள் பட்டாம்பூச்சி பறக்கச் செய்யும்
வித்தை அறிந்தவளே .உன் விழி பேசும்
மொழி அறிந்து உனைக் கண்ட நாளே
கணக்கிட்டு விட்டேன் என் கைத்தலம்
பற்றவென்றே பிறந்தவள் நீயென்று.

வாலிபத்தில் காதல் உணர்வில் உடலின் சூடும் இருந்தது..காலம் கடக்கக் கடக்க நீயோ

பொன்காட்டும் நிறங் காட்டி
மொழி பேசும் விழி காட்டி
மின் காட்டும் இடை காட்டி
முகில் காட்டும் குழல் காட்டி,
இசை காட்டும் மொழிகாட்டி
இணைந்தனை என்னுடன்.

ஆனால் நானோ

ஈன்றெடுத்தவள் முகமேனும் நினைவின்றி
தாரமாய் வந்தவள் உனைத் தாயினும்
மேலாக எண்ணி என் நெஞ்ச்மெலாம் நிரப்பி
வாழ் நாளெல்லாம் சேயாய் வாழ்ந்து விட்டேன்.

நான் நினைப்பதை நானே உணருமுன்னர் கூறிவிடுபவள் அல்லவா நீ.?உணர்வுகளுக்கு வார்த்தையால் உருவகம் கொடுக்காவிட்டால்  ஒரு வேளை அந்த உணர்வுகள் வாடிச் சருகாய் மாறக் கூடாதல்லவா. .அதனால்தான் உள்ளம் உன்னுவதை எழுத நினைத்து இதனைத் தீட்டுகிறேன்

       
பிள்ளையாய்ப் பிறந்து பாலனாய் வளர்ந்து காளையாய்க் காமுற்று உன் கரம் பிடித்தேன். இளமை ஒழிந்து நரைகூடிக் கிழப்பருவம் எய்தி,  எல்லாம் செத்துக் காலன் வரவை எதிர் நோக்கும் வேளை  எனக்கு நானே அழாதிருக்க என் உள்ளம் திறந்து கொட்டி.எழுதும் இது காதல் கடிதமா, கவிதையா ..... எதுவானாலும் உனக்குப்புரிதால் சரி.

இப்படிக்கு என்றும் உன்............

.

30 comments:

வாலிபத்தில்  எழுதியவற்றை அசை போடும்போது கிடைக்கும் இன்பமே அலாதி. காலம் கடந்தும் காதல் மாறவில்லையடி...!.உன் நடை,குரல், அதரங் கண்டும் தோகை மயிலின் களிநடம் குறைந்திலை, கானக் குயிலின் இன்னிசை குறைந்திலை, கொவ்வைக்கனியதன் செம்மையும் குறைதிலை; இருந்தாலென்.? நானும் செறுக்கொழிந்திலேன் என்றல்லவோ இறுமாப்புடன் இருந்தேன்.

 எங்கும் நிறைந்தவன் ஈசன் என்றால், என்னுள் நிறைந்தவள் நீயேயன்றோ.? என்னுள் நிறைந்த உன்னை என் கண்ணுள் நிறுத்தி, நீ வரும் வழி நோக்கிப் பித்தனாய் இருந்ததும் நினைவில் மோதுதடி..

யாருனைக் காணினும் நிலம் நோக்கி
என் முன்னே மட்டும் என் கண் நோக்கி
என்னுள் பட்டாம்பூச்சி பறக்கச் செய்யும்
வித்தை அறிந்தவளே .உன் விழி பேசும்
மொழி அறிந்து உனைக் கண்ட நாளே
கணக்வாலிபத்தில் காதல் உணர்வில் உடலின் சூடும் இருந்தது..காலம் கடக்கக் கடக்க நீயோ

பொன்காட்டும் நிறங் காட்டி
மொழி பேசும் விழி காட்டி
மின் காட்டும் இடை காட்டி
முகில் காட்டும் குழல் காட்டி,
இசை காட்டும் மொழிகாட்டி
இணைந்தனை என்னுடன்.

ஆனால் நானோ

ஈன்றெடுத்தவள் முகமேனும் நினைவின்றி
தாரமாய் வந்தவள் உனைத் தாயினும்
மேலாக எண்ணி என் நெஞ்ச்மெலாம் நிரப்பி
வாழ் நாளெல்லாம் சேயாய் வாழ்ந்து விட்டேன்.

நான் நினைப்பதை நானே உணருமுன்னர் கூறிவிடுபவள் அல்லவா நீ.?உணர்வுகளுக்கு வார்த்தையால் உருவகம் கொடுக்காவிட்டால்  ஒரு வேளை அந்த உணர்வுகள் வாடிச் சருகாய் மாறக் கூடாதல்லவா. .அதனால்தான் உள்ளம் உன்னுவதை எழுத நினைத்து இதனைத் தீட்டுகிறேன்

       
பிள்ளையாய்ப் பிறந்து பாலனாய் வளர்ந்து காளையாய்க் காமுற்று உன் கரம் பிடித்தேன். இளமை ஒழிந்து நரைகூடிக் கிழப்பருவம் எய்தி,  எல்லாம் செத்துக் காலன் வரவை எதிர் நோக்கும் வேளை  எனக்கு நானே அழாதிருக்க என் உள்ளம் திறந்து கொட்டி.எழுதும் இது காதல் கடிதமா, கவிதையா ..... எதுவானாலும் உனக்குப்புரிதால் சரி.
.........


நான் நினைப்பதை நானே உணருமுன்னர் கூறிவிடுபவள் அல்லவா நீ.?உணர்வுகளுக்கு வார்த்தையால் உருவகம் கொடுக்காவிட்டால்  ஒரு வேளை அந்த உணர்வுகள் வாடிச் சருகாய் மாறக் கூடாதல்லவா. .அதனால்தான் உள்ளம் உன்னுவதை எழுத நினைத்து இதனைத் தீட்டுகிறேன்

       
பிள்ளையாய்ப் பிறந்து பாலனாய் வளர்ந்து காளையாய்க் காமுற்று உன் கரம் பிடித்தேன். இளமை ஒழிந்து நரைகூடிக் கிழப்பருவம் எய்தி,  எல்லாம் செத்துக் காலன் வரவை எதிர் நோக்கும் வேளை  எனக்கு நானே அழாதிருக்க என் உள்ளம் திறந்து கொட்டி.எழுதும் இது காதல் கடிதமா, கவிதையா ..... எதுவானாலும் உனக்குப்புரிதால் சரி.

இப்படிக்கு என்றும் உன்............
கிட்டு விட்டேன் என் கைத்தலம்
பற்றவென்றே பிறந்தவள் நீயென்று.
       
பிள்ளையாய்ப் பிறந்து பாலனாய் வளர்ந்து காளையாய்க் காமுற்று உன் கரம் பிடித்தேன். இளமை ஒழிந்து நரைகூடிக் கிழப்பருவம் எய்தி,  எல்லாம் செத்துக் காலன் வரவை எதிர் நோக்கும் வேளை  எனக்கு நானே அழாதிருக்க என் உள்ளம் திறந்து கொட்டி.எழுதும் இது காதல் கடிதமா, கவிதையா ..... எதுவானாலும் உனக்குப்புரிதால் சரி.

இப்படிக்கு என்றும் உன்............


Friday, September 24, 2021

தொடரும் நினைவுகள்


 an exotic bird

 

                       

 கோவை அருகே இருக்கும்  பேரூர் போய் இருக்கிறீர்களா நான் சென்று வந்தது பற்றியது தான் இப்பதிவு 1950 களின்  துவக்க்சத்தில்நான்  பேரூர் சென்றது நினைவில்அது நினைவில் வரக்காரணம்  நான் முக்காலுக்கும்  அதிக தூரத்தை ஓடியே கடந்தேன்

என்பெரிய அண்ணா சைக்கிளில் என்னை கூட்டிப்போவதாக ஏற்பாடு  அப்போதெல்லாம் சைக்கிளில் டபிள்ஸ் போவது சட்டப்படி குற்றம் நான்சைகிளில் எறி உட்காருவேன்தூரத்தே எங்கோ போலிஸ்தலை தெரியும்  என்னை அண்ணா இற்ங்கச்சொல்வார் அவர் போவார் நா ஓடுவேன்  இப்படி ஓடியே பேரூர் சென்றோம்

தாடகையை எதிர்நோக்கி 

என் பேரனுக்கு  சிரு வயதில் கதைகள் சோல்வதுண்டு ராமாயந்த்தில்  அவனுக்கு அதிகம்விருப்பம் ஒரு முறை நாங்கள் மருதமலைக்கு  காரில் பயணப்பட்டோம் மலை ஏறும் போது  ஏன் பேரன் டென்ஸாக இருந்தான் அவனிடம் பேச்சுக்  கொடுத்தபோதுதெரிந்தது அவன் தாடகையை எதிர் நோக்கி இருந்தான் மலை.களை சுற்றிலு ம்கண்ட அவன்  தாடகை  ஏதோ  மலை முகட்டில்  இருந்து கர்ஜனை  செய்வாள் என்று நம்பினான்   




Sunday, September 19, 2021

மீண்டும் நினைவுகள்

 

 

83 வயதாகும் எனக்குகற்பனையை விட  நிஜமே சொல்ல வருகிறதுஅவை ஏராளமக இருக்கும்போது எதற்கு கற்பனையின் துணை நாடவேண்டும் 1946ம் வருஷம் என்று  நினைவு  அப்போது அரக்கோணத்தில் இருந்தோம்திரைப்ப்ப்டங்கள் பலவும் டெண்ட் கொட்டைகையில் பார்த்ட நேரம் வீட்டின்  அருகே டெண்ட் கொட்டக்சை ருந்தததால் படங்களை பார்த்ததை விட கேட்டதே அதிகம்கொட்டகையி சுற்றி காவல் இருப்ப ர்

ஒரு முறை என் தம்பி காவலர்களுக்கு      
 
டிமிக்கி கொடுத்து உள்ளே போய்விட்டான்   அவனைக்காணாமல்என் பெற்றோருக்கு கவலை ஆகிவிட்டது எனக்கு தெரியும் அவன் கொட்டகை உள்ளே இருக்கிறான் என்று ஆனால் ஊர்ஜிதம்செய்ய முடிய வில்லை என் சின்ன அண்ணா  தான் பார்த்துவருகிறேன் ந்று கிளம்பினான்ஆனால் அவனை உள்ளே விடவில்லை கதை சொல்லி  உள்ளே நுழையும் திட்டம்என்றுதடுத்தனர்காவலர் என்சின்ன அண்ணவும் சளைக்காமழ்ல் கெட்டு பார்த்தார் கடைசியில்தன் சொக்காயை பணையமாக வைத்து உள்ளெ போய்  தமியை மீட்டு வந்தார்அப்போது அவர் என்  கண்களுக்கு ஒரு ஹிரோவாகத் தெரிந்தார்

நான் அப்போது  எச் ஏ எல்லில் இருந்தேன்நண்பர் ஒருவர்  இனிப்பு கொடுத்துக் கொண்டி ருந்தர்ர் அவருக்கு ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்ததற்குதன் சந்தோஷத்தை பகிர்ந்துகொண்டிருந்தார் ஆண்குழந்தை செக்கச் சேவேலென்று  வெள்ளைக் காரன் போலவேஇருக்க்றது தென்று சொல்லி மாள வில்லை ஒரு சமயம்  நண்பரை கண்டித்தனர் ‘”சும்மா சொல்லாதே ஐயா குழந்த்தை உனக்குப் பிறந்ததா என்றுசந்தேக்ம்  வ்ருது என்று கூறியதும் அதன்   அர்த்தம் புரிந்ததும்ம்  கொல் என்னும் சிரிப்பு எழுந்த்து

 

போர் முழக்கம்

நான்மூன்றாம் வ்குப்பில் ப்டித்த நினைவு  நாந்தான் முதல் இரண்டு வகுப்புகள் படிக்கவே இல்லையே அப்போது ப்டிததது

ஒன்றிரண்டு ஒன்றிரண்டு என்றே ஏகுவோம்

என்றுமென்றும்  வெற்றீ   பெற்று நாங்கள் மீளுவோம்

கொடிய பகைவர் குலை நடுங்க கொற்ற்ம்வீழ்த்துவோம்

நெடிய வாள்கள் பளபளவெஅ  நெருங்கி தாக்குவோம்

வந்தோம் வந்தொமென்று சொல்லி  விறைந்து தாக்குவோம்  

அதற்கு மேல் ந்னைவில்லை    

                       

 

 
       

 

 

 

Friday, September 10, 2021

நினைவுகள்

 

 

நினைவுகள்

 

1971ம் வருடம்  என் ஐந்து வயது மகனுடன்  சோட்டானிக்கரை பகவ்தி கோவீலுக்கு சென்றிருந்தேன்  மாலை சுமார் ஆறரை இருக்கும் ப்கவதிக்கு  தீபாராதனைகாட்டும்போது

என் அருகிலிருந்த ஒருவர்  பக்கவாட்டி ல்நடக்க ஆரம்பித்த்தார் மெல்ல ஆரம்பிட்தவர் வேகம்   அதிகரித்து  துரித கதி  அடைந்தது நான் பயந்து வ்ட்டேன்   மன நிலை சரியில்லாதவர் என்று பிறகு  புரிந்தது சோட்டானிக்கரிகோவிஎன்றாலலேயேஅதுதான் நினைவுக்கு வரும்

ஸ்ரீ லலிதாம்பிகை கோவில் திருமியச்சூரில் இருக்கிறது அங்கு ஒரு முறைசென்றபோது  

கோவில் முடியிருந்தது கொவில்அக்கிர கார்த்தில் ஒரு வீட்டில் கோவில்திதிற்க்கும் வரை அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கலாம் என்றார்என் மனைவிக்கு ஆர்வமஅதிகரிக்கபெரியவர்  ஓயாமல் என்னவெல்லாமோ  சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் அதில் ஒரு விஷயம் என்னில்தங்கியது

ஓம் யஹ சக்தி

ஓம் சாந்தநாயகி அபயம்

தினம் சொன்னால்நலமே பயக்கும் என்றார்  அது என்னவோ மனதில்ப்திந்து விட்டது 

 

இன்று பாரதியின் நினைவு நாள்  ஒரு மீள் பதிவு

 

ஆசை முகம் மறந்து போச்சே- இதை யாரிடம் சொல்வேனடி தோழி

நேசம் மறக்கவில்லை நெஞ்சம்-எனில் நினைவு முகம் மறக்கலாமோ

“வெண்ணிலவு நீ எனக்கு, மேவுகடல் நானுனக்கு

பண்ணின் சுதி நீஎனக்கு, பாட்டினிமை நானுனக்கு

என் காதலியும் நானும் பாடிக்கொண்டிருந்தோம் (கனவில்தான்) ஒரு புகை மண்டலம் எழுந்தது. அதில் நிழல் போல் ஒரு உருவத்தின் பிரதி பலிப்பு தெரிந்தது. பாரதி போல் தெரிகிறதே.

“ வாரும் ஐயா, முண்டாசுக் கவிஞரே. . இன்று உன் நினைவு நாள். எங்களை அறியாமல் உம் பாட்டை முணு முணுத்துக் கொண்டிருந்தோம், உம்மிடம் சற்று உரையாட வேண்டும் . சௌகரியப்படுமா.?

என் பாட்டைப் பாடியே என்னை வரவழைத்து விட்டு சௌகரியப் படுமா என்று கேட்பதே சரியில்லையே.

உம் பாட்டைப் பாடினால் நீர் வந்து விடுவீரோ.?

“ ஸ்ரீராமனின் நாம ஜெபம் நடக்கும் இடத்தில் எல்லாம் அனுமன் வந்திருப்பானாம். அது போல் என் பாட்டை ரசித்துப் பாடும் இடத்தில் நான் பிரத்தியட்சமாகி விடுவேன். இதை எல்லோரிடமும் கூறி விடாதே. பிறகு அவனவன் பாடத்துவங்கி விட்டால் என்னால் எல்லா இடத்துக்கும் போக முடியாது

கவிஞரே, உம்மிடம் சில கேள்விகள் கேட்க வேண்டும் பதில் சொல்வீர்களா.?

“அது நீ கேட்கும் கேள்வியைப் பொறுத்தது

“ஐயா நீர் மறைந்தது 1921-ஆம் ஆண்டு. நாம அரசியல் சுதந்திரம் அடைந்தது 1947-ல். ஆனால் அதற்கும் முன்பே உன் வாழ் நாளிலேயே ஆடுவோமே பள்ளுப் பாடுவோமே என்று பாடினீர்களே அது எப்படி.

“நான் மனசளவில் அப்போதே சுதந்திரம் பெற்று விட்டதாகக் கருதினேன்

மன்னிக்க வேண்டும் ஐயா. நீர் பெற்ற சுதந்திரத்தில் ‘பார்ப்பானை ஐயரென்ற காலம் போயிருக்கலாம் . வெள்ளைப் பரங்கியரை துரை என்ற காலமும் போயிருக்கலாம் ஆனால் பிற கருத்துக்கள் எல்லாமே வெறும் கருத்தாகவே கனவாகவே இருக்கிறதே.காலத்தை வென்றவன் கவிதை கதையாகிப் போய்விட்டதே. உம் நெஞ்சு பொறுக்கவில்லையா

“ஏன் .. சுதந்திர நாளில் எங்கும் சுதந்திரம் என்று பேசவில்லையா.? எல்லோரும் சமம் என்று சொல்லவில்லையா.? நாமிருக்கும் நாடு நமதென்று அறிய வில்லையா? அது நமக்கே உரிமை என்று கூறவில்லையா?

“கவிஞரே உணர்ச்சி வசப்படாமல் கேளுங்கள். மேலோட்டமாக சரிபோல் தோன்றினாலும் உண்மை நிலை வேறு என்று உங்களுக்கே தெரியும். எல்லோரும் ஒன்றென்னுங் காலம் வந்ததா, எல்லோரும் சமம் என்னும் நினைப்பு வந்ததா.?நல்லோர் பெரியோர் எனும் காலம் வந்ததா, , நயவஞ்சகக் காரருக்கு நாசம் வந்ததா.? பாரதியே உம்மை சங்கடப் படுத்த அல்ல இந்தக் கேள்விகள். உமது எண்ணங்களின் வெளிப்பாடே அக்கவிதைகள் என்று எனக்குத் தெரியும். இருந்தாலும் நான் சொல்வது என் ஆற்றாமையின் வெளிப்பாடு என்று உங்களுக்கும் தெரிய வேண்டும்.

 

விடுதலைப் பாட்டு பாடினீர்கள் பறையருக்கும் இங்கு தீய புலையருக்கும் விடுதலை என்றீர்கள். திறமை கொண்ட தீமை அற்ற  தொழில் புரிந்து யாவரும் தேர்ந்த கல்வி ஞானமெய்தி வாழ்வமிந்த நாட்டிலே. எவ்வளவு அருமையான  சிந்தனையின் வெளிப்பாடு. கவிஞரே இதெல்லாமே இன்னும் வெறும் கனவாகத்தானே இருக்கிறது.பெயரளவில் நடந்து விட்டது போலும் நடந்து கொண்டிருப்பது போலும் தோன்றும் கானல் அல்லவா உண்மை நிலை.

“நல்ல எழுச்சி மிக்க வரிகள் மக்களை உசுப்பேற்றி நல்ல வழிவகைக்கு அடிகோலும் என்று கண்ட கனவு வரிகள் அல்லவா அவை

முற்றிலும் உண்மை ஐயா..இருந்தாலும் நீங்கள் பாடிய பல வரிகள் பலவற்றில் நான் மிகவும் ரசித்தை இங்கு குறிப்பிட விரும்புகிறேன்

“நீ ரசித்ததென்றால் ஏதேனும் சாரம் இருக்குமே. சொல். தெரிந்து கொள்ள விழைகிறேன்

“ மரணத்தை வெல்லும் வழி என்னும் பாடலில் ‘முன்னோர்கள் எவ்வுயிரும் கடவுளென்றார். முடிவாக அவ்வுரையை நான் மேற்கொண்டேன்;அன்னோர்க

ளுரைத்த தன்றிச் செய்கையில்லை.அத்வைத நிலை கண்டால் மரணமுண்டோ?

 

முன்னோர்களுரைத்த பல சித்தரெல்லாம் முடிந்திட்டார், மடிந்திட்டார், மண்ணாய் விட்டார்.

பொந்திலேயுள்ளாராம், வனத்திலெங்கோ புதர்களிலே இருப்பாராம், பொதியை மீதே சந்திலே, சவுத்தியிலே நிழலைப் போலே சற்றே யங்கங்கே தென் படுகின்றாராம்.. நொந்த புண்ணைக் குத்துவதில் பயனொன்றில்லை..நோவாலே மடிந்திட்டான் புத்தன்; கண்டீர் அந்தணனாம்  சங்கராச்சாரியன் மாண்டான்;அதற்கடுத்த இராமானுஜனும் போனான்;சிலுவையிலே அடியுண்டு யேசு செத்தான்; தீயதொரு கணையாலே கண்ணன் மாண்டான்;பலர் புகழும் ராமனுமே ஆற்றில் வீழ்ந்தான்;பார் மீது நான் சாகாதிருப்பேன் , காண்பீர்.! மலிவு கண்டீரிவ்வுண்மை, பொய் கூறேன் யான், மடிந்தாலும் பொய் கூறேன் மானுடர்க்கே,நலிவுமில்லை, சாவுமில்லை, கேளீர், கேளீர், நாணத்தைக் கவலையினை சினத்தைப் பொய்யை அச்சத்தை வேட்கைதனை அழித்துவிட்டால் அப்போது சாவுமங்கே அழிந்து போகும் “

“ஆம், ஆம், நான் எழுதியது தான்

 

” ஒரு சந்தேகம் நீங்கள் குறிப்பிட்டிருக்கும் குணாதிசயங்களை அழித்தவரா நீங்கள் , இந்த கால கட்டத்தில் உறுதியாகச் சொல்ல முடியவில்லை. வேடிக்கை மனிதர் போல் வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ என்று கேட்ட நீங்களும் வீழ்ந்து பட்டாலும் உங்கள் கவிதை வரிகளால் சாகாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். இன்று உங்கள் உடலம் வீழ்ந்து பட்ட நாள். இருப்பினும் உங்கள் பாடல் வரிகளால் நிறைந்து எங்கும் இருக்கிறீர்கள். மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள் . நாங்கள் பாடலைத் தொடர விரும்புகிறோம்

 கண்ணில் தெரியுதொரு தோற்றம் அதில் கண்ணன் அழகு முழுதில்லை, நண்ணுமுக வடிவு காணில் அந்த நல்ல மலர்ச் சிரிப்பைக் காணோம்.....  “